Бичмээр санагдаад л

Сайн уу? Би зүгээр л бичмээр санагдсан дээр нь бичлэг хийхээр шийдлээ. Яг одоо гэртээ компьютерийнхээ өмнө юм бичээд суужийн гээлүү, мэдээж шт хохо.

10 сар нэгэнт гарчээ. Өнөөдөр өглөө 10-с хичээлтэй байсан боловч унтаад тасалцөөн. Өмнөх 7 хоногт өдөр бүр бараг 5-6 цаг унтаж байсан юм чинь гээд өөрийгөө зөвтгөөд унтаа хаясан кк. Нээрэн сониноос би КТМС-ийн Сискод яваад эхэлчихсэн, өглөөнийх тэрний хичээл л дээ. За твиттер дээрээ энэ тухай улиг болтол л бичсэн дээ. Түрүүчийн 3-дахад нэг эмэгтэй багш орсон юм. 10-таас хэрхэн 2-тын тооллын систем рүү шилжүүлэх тухай заалаа л даа. IP хаяг, submask нтр заах гээд. Яаж заахыг нь харсан чинь яасан ч сайхан ойлгомжтой заадаг юм. Хэрэв би байсан бол тэгж ойлгомжтой зааж чадах байсан болов уу гэж бодлоо. Юу л бол, зүгээр л механик үйлдлийн дарааллыг нь хэлж өгөх байсан биз. Ингээд бодохоор нээрээ л би багш болох болоогүй юм шиг.

Ойрд бас төрийн байгууллагад ажиллах, хувийн байгууллагад ажиллахын ялгаа их тодорч харагдах боллоо. Хувийн байгууллагад үнэхээр бүх зүйл цаг хугацаатай уралдах ажээ. Цаг минут бүр үнэтэй. Харин төрийн байгууллагад ажлыг өнөөдөр ч хийсэн, маргааш ч хийсэн, ирэх 7 хоногт ч хийсэн яг адилхан ккк. Сайн ч хийсэн, муу ч хийсэн авдаг л цалингаа авна. Ер нь төрийн байгууллага залуу хүний ажиллах газар биш юм шигээ. Гэхдээ энэ нь багш хүний хувьд өөр байх. Тэд шавиа амжилтанд хүргэж, судалгаа шинжилгээ хийж, түүнээсээ мотивац авдаг байх. Энэнд төрийнх, хувийнх байх нь хамаагүй байх л даа. Над шиг лаборант хийж байсан хүнд бол ажлаа сольж, хувийн байгууллагад ажиллаж эхэлсэн нь зөв сонголт болжээ гэж бодох болсон. Магадгүй би идэвхтэй байгаад ийм байдлыг өөрчлөх боломж байсан ч байж мэдэх юм. Гэхдээ би тэгсэнгүй, бас хүссэнгүй. Залхуу амьтан юм даа кк. Гэхдээ би 2 жил ажиллаж, 6 жил сурсан сургуульдаа хайртай. Удахгүй сайхан болох биздээ.

За тэрчяхуу, 1-дэхээс IT паркийн шалгалтанд бэлтгэх сургалт эхлэх юм байна. Өдөр бүр оройтож харих нь ээ нэг хэсэг. УБ-д улам хүйтэрсээр л. 9 сарын 28-нд анхны цас орсон. Дулаан хувцсандаа орно доо удахгүй. Дулаан хувцсандаа орох гэхээр нөөтбүүкээ хэрхэн үүрэх билээ гэдэг асуудал тулгараад байсан тул ажил дээрээ ПС-тэй болохоор шийдсээн. Ямар үүргэвч үүрэхэд зориулж бүх хувцасаа шинээр авалтай бишдээ хэхэ. Удахгүй ингээд л шинэ он гарна даа, би тэр үед ямар ололт амжилттай сууж байх юм бол доо..

Шөнийн мэнд

Сайн уу хүмүүсээ. Хамт ажилладаг нэг залуу өчигдөр надаас "Өнөрөө чи блогтэй тэ? Блогтой байхын давуу тал юу юм?" гээд л асуугаад байсан юм. Би "Найзуудтай болно штэ, дараа нь тэдэнтэйгээ амьдаар уулзаад л, гоё" гэсэн. Харин өнөөдөр блог нээсэн гээд блогийнхоо хаягийг өглөө. Блог руу нь орсон чинь гэнэт л блог бичмээр санагдаад унах юм кк, тэгээд л ажлаасаа ирчихээд үүнийг бичиж сууна. Би түүнийг блог нээхэд нь бага ч гэсэн нөлөөлж, түүний блог ч бас намайг блог бичихэд нөлөөллөө. Хүмүүс хоорондоо ийм л хамааралтай байх юм даа..

Өнөөдөр 9 сарын 1. Сая гэртээ орж ирээд самар цөмөж жаахан суулаа кк. Тэгэнгээ түрүү жилийн энэ өдөр юу хийж байлөө гээд бодсон чинь жилийн өмнө өглөө ажлаасаа хоцроод сургалтын албанаас банга хүртэж байсан эвгүй дурсамж санагдах юм кк. Хичээлийн жилийн эхний өдөр хоцроод л өчнөөн хүүхдүүдийг лаб-ыг нь онгойлгож өгөхгүй хүлээлгэж байдаг бас л бөх зүрхтэй хүн шүү. Тэгээд цааш нь нэхээд уржнан жилийн 9 сарын 1-нийг санатал шөнөжин лаб-аа янзлаад сургууль дээр хонож байснаа саналаа. Өглөө нь хүүхдүүд догдлоол сургууль дээр ирж байхад би гэж нойрмог амьтан өөдөөс нь харих гээд явж байж кк. Харин түүний өмнөх жил 4-р курст орох 9 сарын 1-нд сүүлийн жил гээд л ангийнхантайгаа шөнийн 3 хүртэл шоудсан юмдаг кк. Эхлээд ангийнхантайгаа дараа нь Б ангийнхантайгаа ккк. Үнэхээр хөгжилтэй байснаа санаж байна. Ангийнхантайгаа уулзалгүй удаж дээ. 2, 3-р курсийнхээ 9 сарын 1-нийг тодорхой санахгүй юм, эсвэл би ажлаасаа оройтож ирээд санахаас залхуураад байгаа байх. Харин оюутан болдог жилийн 9 сарын 1-нийг тод санаж байна. Сургууль дээр ирчихээд л хаана хичээл орохыг ч мэдэхгүй, хичээлийн хуваариа ч уншиж чадахгүй амьтан явж байтал Бүүвэйбаатар гэж орос хэлний багш маань ПХ-ыхан намайг дагаад яваарай гээд л 228 тоот өрөөнд анхны хичээлийг орсон сон. "Первое сентября" гэж самбар дээр бичээд л хэхэ.

Заза цааш нь санахаа болилоо залхуу хүрчихлээ кк, одоо юу бичдэг юм билээ. Ажил дээрээ төслийнхөө 1 модулийг хүлээж аваад, хариуцаад явж байгаа, энэ 9 сард хүлээлгэж өгөх ёстой. Хүлээлгээд өгчихвөл ч цэнгэлийн манлайд хүрнэ дээ хэхэ, хичээнэ дээ. 10 сард AP-гийн, 12 сард япон хэлний шалгалтуудтай. Япон хэл, япон орон, япон соёл миний сэтгэлийг яагаад ингэж их татдаг юм болдоо. Шалгалтанд тэнцээд тэгнэ гэсэн тодорхой зорьсон зүйл байхгүй байж л тэнцмээр санагдаад байх юм. Япон дээрх бичсэн текстийг уншаад ойлговол урамтай гэж яаваа кк. Тэр урмыг л мэдрэх гэж би сурдаг юм шиг. AP-ийн шалгалт одоо тест биш нөхөх, бас илүү хүнд асуултууд ирэх болохоор айж л байна. Ямар ч байсан боломжоороо бэлдээд ороод үзнэ дээ. Унших, хийх юм их байна дөө. За дандаа л их байдаг хойно, сонин юм ч юу байхав кк. Одоо унтах цаг дөхөж байна, энэ аягүй залхууралттай бичлэг байлаа. Та яг одоо эвшээжийнуу? Яг тэгнэ, би ч гэсэн эвшээжийн кк. Эрт унтахгүй бол өглөө хоцорвол таксинд мөнгө үрэх хэрэг гарна шүү. Уншигчийн ажилд, хичээлд амжилтыг хүсье!

Өнөрөө чи яагаад блог бичихээ больсон бэ?

Нэгэн жиргээч анд маань надад хандаж дараах асуултыг асуулаа л даа.

"@oldstream: Өнөрөө чи яагаад юм бичихээ больсон бэ,Хүмүүс сүүлийн үед яагаад блог дээрээ юм нэмэхээ болиод байнаа.. санаа оноо бн yy"

Жиргэхээр урт яриа болох гээд байхаар нь блогширчихлоо л доо. Би дараах шалтгаанууд байна гэж бодож байна.

• Хамгийн том шалтгаан бол мэдээж Твиттер. Ганцхан миний ч биш, бүх твиттертэй блогчидын хувьд тийм байх гэж бодож байна. Жиргэдэг болсноос хойш блог унших маань эрс цөөрсөн, бараг л уншдаггүй болчихсон доо. Блог уншихгүй байгаа болохоор бичих нь багасчихсан байж магадгүй юм. Гэхдээ твиттер дээр миний амьдралын өдөр тутмын лог үлдэж байгаа болохоор хөтлөж байгаадаа огт харамсдаггүй ээ. Блог уншаад, дээрээс нь твиттер уншаад амьдрана гэвэл угаасаа надад бодит амьдрал дээр амьдрах цаг гарахгүй болчих гээд байналд кк :D
  
• Дээрээс нь би ямар нэг амжилтанд хүрэхээрээ бичих нь надад аймаар кайфтай байдаг. Би тэгчихлээ! гээд л.. хэхэ. Тэгэхээр би өөрийнхөө хувьд жижигхэн ч гэсэн амжилт гаргачих гээд л яваад байгаа юм болов уу даа :D
  
• Бас өөрийгөө цэнэглэх хэрэгтэй байна аа хө. Нөгөөх чинь өөрийгөө голдог байсан дээрээ нэмээд бүр илүү голдог болчихсон гэжугаа хэхэ. 2010 онд зөндөө олон танилтай, найзуудтай боллоо л доо, social network-уудын ачаар. Өнөөг хүртлэх хамгийн олон танилтай болсон жил маань байсан гэхэд лав хилсдэхгүй. Заримтай нь онлайн танилууд, зарим нь онлайн байж байгаад амьдаар танилцсан найзууд хэхэ. Тэд маань янз бүрийн зүйлс дээр ямар мундаг байгааг хараад л өөрийгөө цэнэглэх хэрэгтэй байгаагаа илүү ихээр мэдрэх юм байна шүү дээ. Хурцлагдах гэдэг байх аа. Тэгээд л би зөндөөө ихийг, бүр ихийг сурахыг, өөрийгөө тал талаараа хөгжүүлэхийг хүсч байна :D. Намайг хурцалдаг, үлгэр жишээ найзууддаа дотроо чин сэтгэлээсээ баярладаг билээ :D
  
• Хамгийн тэнэг шалтгаан нь блог бичихэд твитлэхээс илүү удаан бодох хэрэг гардаг гээд байхгүй юу кк. Би гэж нэг залхуу амьтан толгойгоо гашилгах их дургүй бололтой. Тэгээд л удаан бодолгүйгээр шууд жиргэчих нь амар санагддаг байх :P
• За сүүлд нь "завгүй". Заза тоглосын кк, надад угаасаа завгүй гэж хэлэх эрх байхгүй л дээ, "чи өдөржин тэгээд твитлээд сууж байдаг биздээ" гэж хүн болгон хэлэх болохоор ккк. Дотроо л аярхнаар "завгүй" гээд гялс шивнэчихээс хаха
  

За тэгээд шалтагыг бол хэзээ ч, хэдийг ч тоочиж болно дөө. Би уг нь шалтаг тоочих дургүй л дээ. Гэхдээ яахав шалтагыг нь асуусан юм чинь биччихлаа хэхэ. Блогтоо байнга л янз бүрийн бичлэг хийхсэн гэж боддог боловчиг яг бичээд суух цаг гаргадаггүйд л миний буруу байгаа байх. Гэхдээ энэ жил блогоо амжилттай хөтлөе гээд бодчихсон байгаа. Шинэ оны төлөвлөгөөнд маань орчихсон л тууж яваа кк :D

Жич: Намайг тоож энэхүү асуултыг асуусанд чинь ээмэр баярлалаа @oldstream ээ. Талархал болгож "Фоолов @oldstream !!!" гэж хэлж чадлынхаа хэрээр рекламдаж өгье ээ хэхэ.

Бас нэг жич: Миний сүүлийн хэдэн бичлэг зүгээр л блог бичих талаар блогтсоор байтал таарлаа шүү хэхэ. Нөгөө банжигын блог дээр анх нээхэд нь "Би энд блогынхоо тухай бичих болно" ч билүү гэж байдаг санаанд орчлоо хаха. Жинкэн юмаа бичихгүй бол :P

Дахиад нэг жич: Хаха ядаргаатай байна уу, дараагийн бичлэг хүртэл түр баяртай гэж хэлэх гэсийн кк, за одоо сэтгэгдлээ үлдээгээрэй :D

Эргэцүүлэл

Үнэндээ иймэрхүү бичлэг хийхээр өгөх нэр олдохгүй юмаа. Ерөөсөө яг үүнтэй адил бичлэг бичвэл дандаа “Эргэцүүлэл” гээд л явчиж байя за юу, та нар ингээд нэрлэчихсэн байвал "Аан нөгөөх чинь тиймэрхүү юм бичсэн байна, орж уншъя байз!" гэж бодож байгаарай за юу хаха.

Өчигдөр нэг хүн миний блогийг үзээд маш их зөвлөгөө өглөө. Өөрөө бол ер нь минималист байхыг дэмждэг нөхөр бна л даа. Чиний блог хэтэрхий их олон юм ачаалж бна, наад блог листээ авч хая, бизнетворк энд юу хийж яваам, блогт чиний бичлэгүүд л байх ёстойгоос энэ баахан виджетүүд хэрэггүй гээд л..Ер нь твиттерээс бусдыг нь авч хаяуулах нь ээ хэхэ. Үнэндээ надад анх удаа ийм гоё шударга шүүмж хэлж өгсөн түүнд баярласан. Би ч зөрүүд юм болохоороо бүгдий нь арай ч аваад хаячихсангүй, гэхдээ зарим нь хэрэггүй юм байна гэдгийг хүлээн зөвшөөрөөд авчихсан байгаа нь энэ ккк. Бас ийм гоё бичдэг байж тогтмол бичлэг нэмж бай, тэгж байж л блог нээсний хэрэг гарна гэнээ хэхэ (би дотроо магтжугаад нь баярлаад л :P). Тэгээд бодлоо л доо нээрээ би тогтмол бичихгүй юм бол яах гэж блог нээсэн юм бэ. Тогтмол л бичье л даа, за ядаж хоёр 7 хоногт 1-2 бичлэг бичээд байх тийм хэцүү гэж үү? гэж бодлоо. Уг нь би 1 бичлэг бичих гэж бөөн сүр болдог хүн байгаам. Эхлээд 1 ноорог бичнэ, тэрийгээ бараг өдөржин засаад л, засаад л байна ккк, тэгээд л бүтэн өдрийг шахуу зарцуулчихдаг. Заримдаа засч засч байснаа гэнэт тэнэг санагдаад устгаа хаячина гэх мэт ккк. Гэхдээ хэрэв би хичээвэл хурдан ч гэсэн үг найруулгын алдаагүй чанартайхан бичээд яваад байж чадахгүй гэж үү гэж бодлоо.

Хүний бодол ер нь байнга өөрчлөгдөж байх болтой юмаа. Би өмнө нь блогтоо ёстой хүнд хэрэгтэй гэсэн юм л бичнэ, элдэв шалдав бичлэг хийж байхгүй гэж боддог байлаа. Харин одоо бол хамаагүй ээ тухайн үед би юу бичмээр байна, миний бодолд юу байна, өдөр хоногууд хэрхэн өнгөрч байна, юу сурав гээд л тэр бүхнээ л бичиж байя, блог гэдэг чинь л энэ шүү дээ гэж бодох боллоо. Би ямар төгс хүн биш, дандаа хүнд хэрэгтэй юмаар дүүрэн явна гэж юу байхав. Алдаад оноод л явна гэж. Би илүү өөрөөрөө байхыг хүсдэг болчихсон юм болов уу. Ер нь би өөрийгөө ажаад байхад хаана ч өөрөөрөө л байхыг эрхэмлэх болчихож, хүн намайг юу гэх бол, ингэхүү байх уу гэж бодохоо нэг их больчихсон ч юмуу..Жоохон дураараа байх гээд байдаг болчихож. Нэг талаар сайн ч нөгөө талаар бас хэмжээгээ мэдэж байх хэрэгтэй. Өчигдөрийн зөвлөгөө өгсөн найз маань ер нь Нумын эмэгтэйчүүд чалчаа, бодсоноо шууд хэлдэг, эрх чөлөөтэй байдаг тал бий гэж байнаа хэхэ. Зурхай нилээн судалчихсан нөхөр. Яг л үнэн л дээ, миний зурхайн дээр угаасаа тэгж байдаг. Заза тэгэхээр энэ бичлэгийг дүгнэвэл надад дараах сэдлүүд л төрсөн юм байнаа гэж ойлгоорой.

1. Блогоо арай минималист байлгавал яасан юм бэ?
2. Блогоо тогтмол бичиж байвал яасан юм бэ?
3. Блогтоо “заавал” хэрэгтэй юм бичнэ гэж өөрийгөө хязгаарлахаа болчихвол яасан юм бэ?
4. Өөрийнхөөрөө л байя. Аа гэхдээ ам хэлээ толгойноосоо түрүүлж ажиллуулчихгүйхэн шиг, бичих юм, бичихгүй юм гэж бий гэдгийг өгүүлбэр бүртээ тунгааж явъя.
5. Эцэст нь би өөрчлөгдсөөр байгаа цагт миний эдгээр бодлууд хэзээ нэгэн цагт өөрчлөгдөхийг үгүйсгэхгүй :)

гэж байгаам. Бичлэг хийх чинь ийм л амархан штэ. Үүний төлөө би заавал хэдэн сараар хүлээгээд байх шаардлага байхгүй шүү дэйй! :D

Өө тийм, энэхүү бичлэгийг 2010 оны намрын анхны цас орсон өдөр бичин илгээсэн Өнөрөө байлаа гэж ккк ;)

Эргэцүүлэл

Юм бичих хүсэлгүй болчихжээ, зүгээр л өөрийгөө цэнэглэмээр байна. Бичсэн зүйлсээ уншихаар инээд хүрмээр ч юм шиг. Гэхдээ устгахгүй л дээ, бичсэн нь үнэн юм чинь яадын байж л байг. Би юу ч мэдэхгүйгээ л мэдэж байна гэдэг шиг зөндөө их юм унших, мэдэх, сурах, хийх хэрэгтэй байгаагаа л мэдэж байна. Багадаа "том хүн" болохоороо ингэнэ тэгнэ гэж ирээл боддог байсан. Магадгүй би тэр том хүн нь болж байгаа юм боловуу. Би том болоогүй байсын байх даа? Хүн хэзээ том хүн болж дуусдаг юм бол? Ингэхэд тэр том хүн гэдэг чинь ер нь юу юм? Миний оюутан байхдаа мөрөөддөг байсан мөрөөдлүүд хаашаа одож орхив. Яагаад тэр бүхэн сэтгэлийн хөөрөл байсан юм шиг санагдах болов. Яагаад одоо бодохоор хүүхдийн бодол гэж дотроо инээвхийлснээ дараа нь өөртөө уур хүрэх болов кк. Үнэндээ миний зорилтууд жил ирэх тусам жижигсээд байгаа хаха. Шал утгагүй юм. Сүүлдээ зорилт тавихаас ч уур хүрэх болов. Ингэж л амьдрах байсан юм бол яах гэж тийм том зүйлс боддог байсан юм бол. Би ингэхэд юу хүсээд байгаа нөхөр вэ. Юу хийгээд, хаашаа яваад байна вэ? Миний зүг чиг алдагдчихаад байгаа юм шиг санагдаад байх юм. Ер нь зүг чиг өмнө байсан ч юмуудаа, үгүй ч юмуу. Хүн заавал юу хүсч байгаагаа мэддэг байх ёстой юу. Ихэвчлэн хүний амьдралын яг ямар үед нь юу хүсч байгаа нь жинхэнээсээ тодорхой болдог юм бол. Зүгээр тэгэх ёстой, ингэх хэрэгтэй гээд яваад байж болж л байна. Тэгж ч явж байна. Магистраа төгсөх ёстой, тэгээд багш болчихвол ер нь зүгээр гээд л.. Япон хэлээ сурах хэрэгтэй, англи хэл мэддэг байх хэрэгтэй, ажлаа хийх ёстой, хэлсэндээ хүрдэг байх хэрэгтэй, ном ер нь унших хэрэгтэй, цагаа дэмий үрдэггүй байх хэрэгтэй ... Ингээд л ингэх хэрэгтэй, тэгэхгүй бол болохгүй, тэгэх ёстой, ингэсэн нь дээр гээд л яваад байх уу? Ингэж явсаар нэг мэдэхэд нас талийж өгсөн байвал яахав. Гэхдээ одоо юу хүсч байгаагаа мэдэх ганц арга бол өөрийгөө тасралтгүй цэнэглэх явдал л гэж бодож байна. Юу хүсч байгаагаа тодорхой болсон гэж үзэх хүртлээ энэ цэнэглэх процессоо давтая. Надад мэдлэг дутагдаад л юу хүсч байгаагаа тодорхойлж чадахгүй байгаа байх. Тэгэхээр юу ч гэсэн өөрийгөө чадах ядахаар цэнэглэх арга хэмжээ авъя. Нэг хэсэг блогтоо юм бичихгүй байж ч магадгүй. Уг нь ч блог надад саад болоогүй л дээ кк. Даанч биччихээр дараа нь бичсэнээ уншихаар тэнэг санагдаад, ичиж үхэх гээд байхын ккк. За гэхдээ биччиж ч магадгүй, огт бичихгүй гэж хэлээд ч яахав. Бичмээр санагдах үе гарах ч юм билүү. Хэзээ бичмээр санагдахыг би таашгүй кк. Заза нэг иймэрхүү. Надад нэг их шийдэл олж өгөх гэж тархиа гашилгаад хэрэггүй дээ, би зүгээр бодлоо сараачсан төдий. Харин надтай адилхан бодлоо сараачиж бол болноо болно кк.

/ Энэ бол сарын өмнө бичсэн бичлэг. Сая уншаад нийтлэхээр шийдлээ л дээ. Тэгээд ийм дүгнэлтэнд хүрэв. Зарим мөрөөдөл биелээгүйд гутрах хэрэггүй юм байна. Биелээгүй мөрөөдлүүд минь байгаагүй бол би өдий зэрэгтэй байгаа ч үү, үгүй ч үү? Эцсийцэст би мөрөөдөхөө зогсоож чадахгүй, мөрөөдсөөр ч байх болно. Биелэх эсэх нь надад хамаа алга. Мөрөөдлүүддээ баярлалаа! Өдий зэрэгтэй байлгаж байгаад.. Би одоо бүр ч томоор бөгөөд БОДИТОЙгоор мөрөөднө! :D /

Судалгааны чиглэл???

Блог найз Тулга маань нилээн хэдэн өдрийн өмнө ингэж асуусын:

"Хичээлийг сургууль дээрээ хийсэн болоод л өнгөрдөг болж дээ би. Чиний блогт орж ирэхээрээ л дандаа ухаарах юм хэхэ. Ингэхэд чи IT-гийн ертөнцийн яг аль орон зайг нь нөхөж амьдрахыг хүсдэг вэ?, танилцуулга бүгдийг л гэсэн байдаг, даанч тэгэх чадвар хэнд ч байхгүй шүү дээ."

Тэгээд би хариулах гэж нилээн юм болж, хариу бичихгүй байж, байж одоо л бичиж байгаа нь энэ хэхэ. Танилцуулган дээр яагаад бүгдийг нь бичсэн бэ гэхээр би дээр нэг Монгол-Япон төвийн сургалтанд сууж байгаа гээл бичиж байсан даа. Тэгэхэд "Stars" дээд сургуулийн Дэлгэрсайхан багш бидэнд хичээл орсон юм л даа. Төслийн менежер гэдэг хичээлийн слайд дээр нь доорх зураг байдаг юм.Тэгээд энийг хараад ажил дээр гараад энэ дарааллаар л явах ёстой юм байна гэж бодож, профайл дээрээ бичсэн юм :)

Харин цаашид би мэргэжил дээшлүүлж, master-т сурахдаа ямар чиглэлээр мэргэшиж, юуг судалгааны чиглэлээ болгож авах вэ? гэдгийг бол шийдээгүй л байна. Энэ бол миний сүүлийн хэдэн сар өөрөөсөө байнга асууж байсан асуулт юм байгаан хэхэ. Нилээн судалгаа хийж, дэлхий нийтийн IT-ийн чиг хандлагыг харж байж ирээдүйтэй чиглэлийг судалгааныхаа чиглэлээр сонгох хэрэгтэй байх тийм үү? Одоохондоо би IT ертөнцийг дээрээс нь харж арай л чадахгүй байгаа болохоор надад энэ тал дээр олон хүний зөвлөгөө хэрэгтэй байна л даа. Хэрэв уншигч Та IT чиглэлийн хүн бол надад юу гэж зөвлөх вэ?

"Олимпийн Аваргууд" маш олон болох болтугай!!!

Монгол түмнийхээ магнайг тэнийлгэсэн, бахдуулсан, баярын нулимсыг нь асгаруулсан азтай, авхаалжтай, хийморьтой аавын хүү, ээжийн охид юмдаа та нар! БАЯРЛАЛАА ТА НАРТАА!!! Монголчууд бидэндээ үлгэр дуурайл болж, хүсэл зорилгодоо үнэнч, тууштай хөдөлмөрлөж чадвал хэрхэн амжилт ирж, мөрөөдөл биелдэгийг бидэндээ харууллаа, мэдрүүллээ, нотоллоо. Хэн хамгийн ихээр хүсч мөрөөдөж байна, түүнд л ялалт ирдэг...Тиймээ залуусаа, энэ сайхан залуусаасаа үлгэр аван өөр өөрийн салбартаа, хийж буй ажилдаа эх орныхоо нэрийг дэлхийд цуурайтуулсан ОЛИМПИЙН АВАРГУУД байцгаая!!! “Олимпийн Аваргууд” маш олон болох болтугай!!!

Hi all !!! :)

Hi all! Зиа намайгаа санав уу даа хэхэ... 3 сараас хойш бичлэг оруулаагүй гэхээр мөн ч их удаж дээ... Миний амьдрал ямар шуухан байна вэ гэж үү.. Өө сайхан сайхан.. Энэ хугацаанд олон ч зүйл тохиолдлоо.. 3-р курсээ төгслөө.. Ингээд би ахлах курсын оюутан боллоо гэж ккк... Дараа жилийн өдийд аль хэдийн их сургуулиа төгсчихсөн, оюутны жилүүдийг ардаа үлдээсэн байх нь дээ...
Бас япон хэлнийхээ курсыг дүүргэлээ. Япон хэлийг бараг жил шахуу үзлээ дээ..Харин төгсөхдөө 2-р түвшиндээ тэнцэж чадаагүй нь жоохон харамсалтай. Гэхдээ сар бүрийн түвшин тогтоох тест гэж бий..Тэр тестэнд бие даан бэлдэж байгаад 2-р түвшиндээ тэнцэхийг зорьж байна..10 сар гаруй бидэнд япон хэлийг зааж, сургаж байсан Онон багш, Ито багш, Ёшиике багш нартаа талархаад баршгүй нь. Та нартаа баярлалаа! Ер нь япон хэл сурахаар шийдсэн хүн ханз, үг цээжлээд суух цаг бас тэвчээртэй байх нь чухал юм байна гэдгийг ойлголоо.

Харин одоогийн байдлаар нэг компанид дадлагаа хийгээл зунийг өнгөрөөж байна даа. Ажил маань манай гэрээс ойрхон болохоор хэд алхаал ажил руугаа оччихно..бүр цайны цагаараа гэртээ очиж цайгаа уудаг гэжугаа..хихи (ингэж хэлэхээр зарим хүмүүс атаархаад байдын хэхэ). Ороод удаагүй байгаа болохоор хийх гэхээсээ сурах юм нь л их байна дөө. Удахгүй хийлцдэг, дараа нь хийдэг болохын төлөө зүтгээд л байна даа. Ажил тарж ирээд гэртээ япон хэлэндээ бэлдэх, 10 сарын IT-ийн шалгалтандаа бэлдэх бас шинэчлэгдсэн блогуудаар тэнэх, кино үзэх, хааяа хоол хийх гэх мэтээр л оройг өнгөрөөж байх шив. Ойрд ч блогоор ёстой тэнэж өгч байгаа даа харин ч нэг. Хажуугийн blog list ямар урт болсоныг харж байгаа биздээ keke..Гоё блог олохоороо мангар баярладаг өвчтэй болсон гэжугаа..Тэгээд blog list рүүгээ баяр ёслолын байдалтай нэмнэ дээ хаха..Сүүлийн үед өдөрт 1,5 цагаас илүүгүй хугацааг л блогт зориулах зорилт тавиад байгаа. Тэгэхгүй бол хамаг цаг блог гээч юманд зарцуулагдаад байхын. Сайн блог унших ч муу ч юм биш л дээ..гэхдээ өдөрт хийх ёстой юмаа бас амжуулахгүй бол болохгүй штээ тээ..

За за ингээд дараагийн бичлэгээрээ дахин уулзалдая! Энэ зуныг үр бүтээлээр дүүрэн, сайхан өнгөрөөдөг юм шүү! Ээдддэээ кичээж үзээрэй!!! :)

Өөрийгөө зэмлэсэн нь

Та бүгдэд энэ өдрийн мэндийг хүргэе! Блогтоо салхи оруулалгүй нилээн удчихлаа. Энэ удаагийн бичлэгтээ өөрийгөө жоохон зэмлэмээр санагдаад...хэхэ. За юуны өмнө таг чиг байсан энэ хэд хоног юу болсон тухай товчхон дурдъя.

Миний хувьд нилээн завгүй өдрүүд өнгөрлөө. Дээр япон хэл сурч байгаа гэж бичсэн дээ. Тэгээд одоо 4,3-р түвшиндээ тэнцчихсэн :), дунд шат маань дөнгөж эхлээд явж байна. Дунд шатаа төгсөхөд 2-р түвшинтэй болсон байх ёстой гэжугаа. Одоо ингээд 2-тоо л бэлдээд байж дээ :). Дээрээс нь Монгол-Япон төвөөс “МТ-ийн ахлах инженерүүдэд зориулсан МТ-ийн сургалт” гэж явуулж байгаа юм. Энэ нь бидэнд зааж байгаа япон хэлний хичээлтэй адилхан цуг заах ёстой зүйлийнх нь нэг гэсэн. Зорилго нь япон хэлтэй, дээрээс нь мэргэжилдээ сайн инженерүүдийг бэлтгэн гаргах. Хэрэв энэ 2 сургалтандаа хоёуланд нь амжилттай суралцчих юм бол nice инженер болох гээд байдаг хэхэ. Тэгээд эдгээр сургалтууд, их сургуулийн хичээл гэж ээлжилсээр өдрүүд маш хурдан өнгөрч байна даа. Дээрх сургалтын талаар хэдэн үг хэлэхэд багш нь ч сайн, ярих юмгүй чанартай, сайн сургалт болж байгаа. Ихэнх хичээл нь их сургуульд ордог боловч оюутнуудад биш жинхэнэ инженерүүдэд зааж байгаа гэсэн утгаар (ч гэх юм уу) арай дээд түвшинд заагдаж байгаа гэхүү дээ. Ямар ч байсан би уулын бэлд зогсож байсан бол дээшээ хэд алхаад арай өндөр дээрээс юмыг харж байгаа юм шиг л болж байна (хэхэ). Мэдээж бүүр дээшээ оройд нь гарах хэрэгтэй байх :P. Тэгэхээр над шиг оюутан хүнд ямар их хэрэгтэй бөгөөд ач тусаа өгч байгаа хичээл болох нь тодорхой байгаа биддээ хэхэ. Гэхдээ сурсан бүхнийгээ сайн ашиглаж чаддаг л болох хэрэгтэй дээ :).

За тэгээд их сургуулийн хичээлүүдийн маань даалгаврууд жоохон овооролттой л явж байна :P. Энэ ч над мэтийн юмыг цагийг нь тулгаж хийдэг хүн бүрт л тохиолддог асуудал байх дөө. Уг нь тулгахгүйг хичээдийн, даанч тулчихаад байдийн хэхэ. Бие даалт хурааж авах цаг нь дөхөхөөр эсвэл шалгалт авах болохоор л нойргүй шөнүүд ар араасаа үргэлжлэнэ дээ. Тэгээд нойргүй хоносны маргаашийн хичээл бол манан дунд л өнгөрнө шүү дээ хаха. За тэгээд нойргүй хонолтын давтамж ойр ойрхон байвал ханиад томуутай ч найзлаж өгнө дөө. Энэ бүгд юунаас болоод байна вэ гэхээр би хичээл, амралтаа зохицуулж чадахгүй байгаагаас л болж байгаа юм. Энэ асуудал намайг аль 10 жилд байхаас л байсан л даа. Гэхдээ тэр үед тэгж их сүртэй олон юм хийх шаардлага гардаггүй байсан ч юмуу эдгээр алдаануудаа засах тухай одооных шиг ийм “seriuos”-оор бодож байсангүй хэхэ.

Миний дутагдал үүгээр дуусгавар болохгүй ээ. Бас нэг асуудал юу гэхээр өглөө босч чаддаггүй явдал. За зөвхөн өглөө ч биш, босно гэж сэрүүлэг тавьсан цагтаа босдоггүй явдал. Тэгээд л дандаа хичээлд хоцорч очихыг яана. Үгүй ээ ер нь хичээл өдөр ч байсан яг цагийг нь тулгаж гараад хоцорчихоод байдийн. Гарах гэсээр байтал л цаг болчдийн. Хэрэв яг тэдэн цаг унтаад, тэдэд босно гээд түүндээ хүрч чаддаг болчихвол ямар гоё вэ тэ :P. Аан төлөвлөгөө гаргадаггүй юмуу гэж үү? Тэрийг чинь харин их сүртэй гаргана шүү дээ хэхэ. Даанч түүнээсээ баримжаа л харна уу гэхээс яг цаг тухайд нь хийгээд явж байсан удаа бараг байхгүй дээ. Өөрөөр хэлбэл би өөрийгөө ялж, өөртөө шударга хандаж чаддаггүй юм. Өөрийгөө ялж, өөртөө шударга хандаж чадахгүй байж их том том зорилго, мөрөөдөлтэйг яана аа! Хааяа энийг бодохоор өөрийгөө шоолж инээмээр санагдаад байдийн kkk.

Хэрэв би одоо л энэ алдаануудаа засч чадахгүй юм бол өөрийн зорилго, мөрөөдөлдөө хэзээ ч хүрч чадахгүй гэдгээ мэдэж байна аа. Тийм ч учраас би блог дээрээ бичиж байгаа юм. Өөрөөр хэлбэл олон хүнд хэлсэн юм чинь би өөрөө илүү ухамсарлаж, алдаагаа бага багаар ч болов засах болов уу гэж найдаад. Одоо би гаргадаг алдаануудаа засахын тулд маш ихээр хичээх болно оо. Үүнийг би миний бичлэгийг уншиж буй Таны өмнө амлаж байгаа юм шүү хэхэ (хэдийгээр дотроо маш их айж байгаа боловч :P). Дараагийн бичлэгтээ ямар нэг алдаагаа зассан тухай “үнэн” мэдээлэл оруулахыг хичээх болно оо :).

Залуу идэр насан дээрээ дадал, муу зуршил болохоос нь өмнө, илүү ихийг хийж бүтээхийн төлөө алдаа дутагдлаа ухамсарлан, түүнээсээ салцгаая залуусаа! Үргэлжийн үргэлж Амжилт шүү манайхаан! :)

Япон хэл сурахаар сэтгэл шулуудав!

Анх блогтой болчихоороо бичих юм олддоггүй гэж ярьдаг нь үнэн бололтой...хэхэ. Би ч бас блогоо нээснээсээ хойш иймэрхүү байдалд байв. Харин одоо нэг юм бичих шалтаг гарав бололтой. Юу хэмээвээс миний япон хэл сурч эхэлж байгаа явдал юм. Давхар давхар шаардлагын үүднээс гэхүү дээ...хэхэ. Ер МТ-ийн чиглэлээр яваа оюутан залуус маань япон хэл сурах шаардлага аяндаа л гарах болов уу. Учир нь Монгол улс маань гадаадаас ажил авч хийх буюу аутсорсингийн тухай маш том зорилт тавьчихаад байгаа шүү дээ. Ялангуяа Япон улсаас... Монголд маань ч ийм компаниуд нэмэгдсээр... Иймд япон хэлтэй сайн инженер байвал үнэд орох нь мэдээж...Оюутан бид ажил дээр гараад гологдохгүйн (гологдохгүй байна гэж байхгүй байх л даа...гэхдээ л...=P) тулд оюутан байхдаа ихийг сурч, боломжийнхоо хирээр өөрийгөө бэлдэж, үнэ цэнээ өсгөж байх хэрэгтэй болов уу. За ер нь миний хувьд төгсөөд ажил дээр гологдохгүй байх гэсэн бяцхан зорилт тавиад байгаа гэж хэлж болох юм...хэхэ. Мөн тэртэй тэргүй сурах юмыг боломжийнхоо хирээр эртхэн л сурч байсан нь дээр гэж нэг талаас бодсоных. Миний хувьд яг одоо бол энэ хэлийг сурч эхлэх хамгийн тохиромжтой цаг нь болчихоод байгаан. Ингээд япон хэлний сургалтын төвүүд рүү чих тавьсан шээг сууж байтал Монгол-Япон төв дээр “Мэдээллийн технологийн ахлах инженерүүдэд зориулсан япон хэлний анхан шатны сургалт” явагдана гэсэн зар гарав. 3-р курсийн оюутан байж болох уу гээд асуутал "болно" гэхээр нь уухайн тас очоод бүртгүүлчихлээ. Учир нь мэргэжил нэгт ах эгч нартайгаа хамт сурч, тэдний орчинд байж, тэднээс их юм суралцана гэж найдсаных. Ер нь өөрөөсөө сайн хүмүүсийн дэргэд байна гэдэг бол алтны дэргэдэх гуйл шарладгийн адил би ч бас дагаад сайн болох магадлалтай шүү дээ =). Ингээд хичээл маань уржигдар эхэллээ. Өчигдөр өнөөдрийн байдлаар бол сэтгэгдэл өндөр байна өө (ер нь шинэ зүйл сурч эхлэхэд эхлээд сайхан л байдаг л даа...хэхэ). Хүн болгонд хичээлийн материал гээд нээх том хавтастай ном өгчихсөн хэхэ. Тэгээд тэрийгээ өдөр болгон авчрах ёстой. 2 дугаар сар хүртэл хавтас тэвэрсэн хүн л явах нь дээ. Хэрэв МУИС хавьцаа мангар том хавтас тэвэрчихсэн охин явахыг харвал бол намайг гэж бодоорой хэхэ. Долоо хоногт ажлын 5 өдрийн 4-т нь орно, тэгээд даалгавар их өгнө гэсэн болохоор нэлээн ачаалалтай байх бололтой. Тэгэхээр хичээлийнхээ даалгавруудыг гялс, гялс машиндаж байхгүй бол дахиал түрүү жилийнх шигээ гал унтраадаг ажлаа эхэлчихвэл хэцүүднэ шт хэхэ. Зуны амралтаараа би USI (програм хангамжийн) компаний сургалтанд суусан юм. Энд цөөхөн ч гэсэн хэд хоног нухлуулсан юм гэсэндээ одоо орж байгаа хичээлүүдийнхээ зүсийг бага ч гэсэн гадарлаад байгаан хэхэ. Хэдийгээр цаашдаа хүндрэх ч гэсэн... Энд их ч юм сурч, их ч юм сурах хэрэгтэйгээ мэдсэн шүү. Хэрэв төгсөөд энд ажиллая гэвэл Япон улсаас ажил авч хийдэг компани учраас япон хэлтэй байвал зүгээр юм байна гэж би ойлгосон юм. Иймээс япон хэл сурах маань төгсөөд энэ компанид ажиллаж, сайн инженер болох зорилгын маань нэгээхэн хэсэг болж байгаа юм. Мэдээж мэргэжлийн тал дээр бэлдэх зүйлс бол тоймгүй...Оюутан цаг энэ маягаараа их хурдан өнгөрөх янзтай шүү. Төгсөхөөсөө өмнө хийх юм ч их байна даа гэж...

За баахан өөрийнхөө тухай биччихлээ. Цаашдаа цаг, зав гармагц сонирхолтой бичлэгүүд нэмж байх болно оо. Ингээд бас л өөр лүүгээ хандсан зүйл бичээд энэ удаагийн бичлэгээ өндөрлъе. Жилийн өмнө ямар ч билээ нэг лекцэнд суусан юм. Тэнд “Эхлээд сайхан наран цэцэг бол, дараа нь олон олон наран цэцгийн үр нь бол!” гэсэн үгийг анх сонсч билээ. Тиймээ, эхлээд л сайхан наран цэцэг болъё! Япон хэлээ сайн суръя. Энэ маань сайхан наран цэцэг болоход минь туслах нэгэн сайн бордоо минь болог. Үүний төлөө би хичээх болно! Залуус минь хичээгээд байгаарай! Ганбаррэ!!! (Хичээгээрэй!!!)

Миний анхны бичлэг

Танд энэ өдрийн мэндийг хүргэе! Блогтой болъё гэж аль дээрээс бодоод л явсан юм. Тэгээд өдөр судар, цаг нар харан байж энэхүү блогоо нээвээ. Нээх нь ч яахав амархан юмаа. Харин бичлэг нэмнэ гэдэг үү. ааа яаяа! мөн ч хэцүү эд байдийн байна даа хэхэ. Ялангуяа над шиг бага ангидаа зохион бичлэг огт хийдэггүй байсан хүнд бол ч... Гэхдээ зүгээр дээ. Тэрийг чинь л сурах гэж блогоо нээсэн юм шүү дээ (гэхдээ зөвхөн энэ ч биш шүү). Алдсан ч, оносон ч бичээд л байдаг хэрэг. Харин уншигч авхай буруу зөвийг минь ялган тунгааж, зааж, зөвлөж байвал миний зүгээс тун их баяртай байх болно шүү!

Profile дээрээ их л чухал, чухал үг тавьчихсан чинь бүр сүүлдээ өөрөө ч түүнээсээ сүрдчихлээ байна =). Эдгээр үгсийг тавьсны минь учир гэвэл унших болгондоо түүнээсээ эрч хүч , урам зориг, мотиваци (манай захирлын хэлдэг үг...=)..), итгэл найдвар авч зорилгодоо илүү эрчтэйгээр тэмүүлэхийн тулд юм л даа. "Өөртөө том зорилго тавь. Том зорилготой хүн унасан ч жижиг зорилготой хүний дээр унадаг" гэж үг байдаг даа. Мэдээж энэ нь том зорилго тавьчихаад уна гэсэн санаа биш гэдгийг уншигч та лав ойлгож буй бизээ. Иймд бүгдээрээ өмнөө томоос том зорилго тавиад түүнийхээ төлөө эрч хүч, өөртөө итгэлтэйгээр тэмүүлцгээе ээ!!!